en épocas de eleccións nos continuos debates televisivos e radiofónicos os-as avispados-avispadas periodistas insisten en preguntarlle á casta política se confía na intelixencia dos votantes.... trátase dunha pregunta complicada porque resulta difícil contestar con sinceridade sen ver as estadísticas afectadas: como se pode chamarlle "burros" ós votantes e esperar non sair apaleado? así que: toca mentir.
pola miña parte, e como non teño previsto presentarme a unhas eleccións nas próximas 6 ou 7 décadas (despois, "diosdirá"), a resposta sería un NON ben grande. e non dubido de que os votantes sexamos máis ou menos intelixentes: do que dubido é de que á hora de votar se poña en práctica o intelecto. mostra desta "falta" son, por exemplo, a eternidade de Fraga na Xunta de Galicia ou a súa permanencia tras catástrofes coma a do Prestige
dende o meu pouco coñecemento do mundo político e dende o meu grande descoñecemento da psicoloxía allea, penso que a metade da poboación vive a política coma se de futbol se tratara e a outra metade prefire "reflexionar" máis cara o beneficio propio e inmediato que cara o compartido e a medio-longo prazo...
os da primeira metade xa están vendidos: son dun equipo (ou din ser dun equipo) e dalles igual que xoguen limpo ou que anden a patadas, que marquen goles con xogo de equipo ou anden a provocar penalti, que sean os mellores ou que non den pé con bóla... para eles as cores da súa camiseta son únicas e sen igual, independentemente de quen a vista no seu concello ou en Madrid, independentemente de que o fagan ben ou mal... a súa capacidade crítica veuse anulada dende o momento no que entraron ó campo e lles colgaron a bufanda e o tapaollos e os arrolaron co himno de fondo... dende que a paixón se converteu en fanatismo xa non ven máis opción que unha
pero os votantes só temos parte da culpa, porque os políticos acostuman a non cumprir co papel que lles foi asignado nas papeletas....
agora para traballar limpando rúas pídenche dúas licenciaturas e tres idiomas (e lembremos que o galego non conta como idioma); para traballar daquilo do que estudiaches, catro idiomas e cinco anos de experiencia... sen embargo, para presentarte a "alcalde" abonda con... que che piden para ser alcaldable?
supoño que son cousas diso da "democracia"... todos temos dereito a elexir e ser elexidas e elexidos (pero só ó referirnos á política, o do mundo laboral deixámolo mellor para outro día). pois vendo as candidaturas de Teo para as eleccións municipais , pouco lle hai que agradecer á democracia...
as opcións de voto no noso concello están limitadas á mínima expresión:
-está a abstención: sempre pensei que só será realmente útil cando se absteña unha porcentaxe altísima da poboación (algo así coma un 90%)... realmente que un 40% da poboación non vaia a votar xa debería ser significativo, pero o día dos recontos os políticos só teñen cabeza para pensar como elaborar un discurso no que quede claro que, tamén desta vez, eles foron os gañadores, así que non teñen tempo para pensar nos que non foron a votar. eu votei en tódalas eleccións dende que teño dereito a facelo; visto o acontecido nas últimas municipais, non sempre elexín a mellor opción... coma non votei sempre "ós mesmos" e "porquesí" (nen teño pensado facelo)... pero fun votar sempre por iso de que é o meu dereito, por iso de que ás xeracións anteriores lles costou telo como dereito, por iso de poder elexir, e sobre todo, co que me gusta protestar, por iso de poder protestar a gusto polo que considero que "os elexidos" fan mal... sen embargo, os continuos disgustos que nos dan os políticos e os seus traxes, as súas contas correntes e a súa inmunidade, fan que unha pense en que a anarquía é a mellor opción (mágoa que requira dunha poboación educada en valores)
-está a abstención activa (voto en branco / voto nulo): detrás das diferentes perspectivas sobre a quen beneficia e a quen perxudican estes votos, está o seu significado real (porque alguén con dous dedos de fronte non pode negar que o feito de que unha persoa se erga un domingo e gaste parte do seu tempo en dirixirse a un colexio electoral e cumprir co ritual do voto para non votar por ninguén ten un significado)... pero ó fin os significados son os que menos contan para os políticos nun día de eleccións...
-e finalmente está a posibilidade de acudir a votar e elexir a un dos partidos que se presentan; de optar por esta posibilidade, nun mundo "aquelado" habería opcións abondo coma para darlle cabida á dúbida. en Teo non.
en Teo temos ó PP (que está en todas partes). nada máis lonxe das miñas intencións que votalos. que a súa política habitual non sexa do meu agrado (privatizar todo o que teña vida... ou non, non condenar o franquismo, non respeta-los dereitos de certos colectivos dos que tantos exemplares teñen nas súas filas, satanizar outros dereitos para os que eles teñen visado privado, preferir a guerra á paz -e que pasemos de Armando a Guerra non ten nada que ver con isto-...) é motivo suficiente para non votalos, pero ademais, abonda con ver o seu cartel para entender que o máis parecido a un candidato que hai en Teo, é o actual presidente da Xunta, e ese xa está moi ocupado
o comportamento da maioría dos políticos na actualidade faime entender que case sempre as votacións serven para "escoller ó menos malo". para min, outro criterio de selección ten sido o de evitar maiorías absolutas, porque sempre pensei que unha maioría absoluta é o máis parecido que pode haber a unha dictadura (que llo digan a Aznar e ás súas decisións); agora entendo que, nunha situación na que son as minorías as que exercen comportamentos dictatoriais uníndose para causas pouco éticas, a maioría é o único xeito de gobernar
